Gdy byłem dzieckiem, mój ojciec opowiedział mi o pewnym filmie. W jakimś mieście mężczyzna szuka innego mężczyzny. Wszyscy, których spotyka mówią mu, że szuka nadaremno, że ten człowiek już nie żyje, ale on nie poddaje się i nagle wydaje mu się, że mignęła mu twarz tamtego w drzwiach. Wtedy ojciec siadał przed pianinem, otwierał nuty i na swój cichy sposób grał 'Temat z Trzeciego Człowieka'. Śniłem wtedy o echu kroków w uliczkach i wielkim, zielonym cieniu, który widziałem kątem oka. Za każdym razem, gdy słyszałem tę melodię miałem uczucie, jakby ktoś obserwował mnie z ukrycia.
'Trzeci Człowiek' usiłuje odnaleźć ślady ulotnej istoty zwanej 'trzecim człowiekiem'. Słyszymy go, jak porusza się między wypustkami pozytywki; chwiejny, przewidywalny ruch w przód będący toporną imitacją życia. Znajduje sobie miejsce w ekstatycznym ciele Julie Andrews, zmieniając siedmioro niewinnych dzieci w muzyczne kukiełki, każde zredukowane do nuty na pięciolinii. Jest pieśnią anioła, który zapisuje swym piórem fale dźwiękowe w ludzkiej tkance mózgowej. Jest głosem każdej kobiety w ciąży, która kąpie swój bezbronny płód w piosence.
As a child my father told me about the movie: In a city somewhere, a man searches for another man. Everyone he meets tells him that his search is in vain, for the other man is already dead, but he refuses to give up and suddenly he believes he catches a glimpse of the other man’s face in a doorway. Then dad sat down in front of the piano, flipped the score open and in his own tiptoeing kind of way he played ‘The theme from the Third Man’. It made me dream of footsteps echoing in back alleys and a great, green shadow flickering by in the corner of my eye. Every time I heard that melody I had the peculiar feeling of someone observing me from a hidden viewpoint.
The Third Man tries to trace the footprints of an elusive entity called ‘the third man’. We hear him move between the pins of the music box; a staggering, predestined forward motion in a crude imitation of life. He takes up residence in the ecstatic body of Julie Andrews, turning seven innocent children into musical puppets, each one reduced to a note in the diatonic scale. He is the song of an angel, who with his quill inscribes sound waves directly into human brain tissue. He is in the voice of every pregnant mother, bathing her defenceless foetus in song.