A performance exploring the strange phenomenon of schizophonia [= that which makes dogs bark at speakers, children look for the man behind the box and savages demand their captured souls returned]. The piece covers such various subjects as the true origins of the Dracula myth, the invention of recorded sound, the dubbing of films in Germany, the impossible duet between Céline Dion and Frank Sinatra and the dead voice speaking inside of Barack Obama.

Gdy byłem dzieckiem, mój ojciec opowiedział mi o pewnym filmie. W jakimś mieście mężczyzna szuka innego mężczyzny. Wszyscy, których spotyka mówią mu, że szuka nadaremno, że ten człowiek już nie żyje, ale on nie poddaje się i nagle wydaje mu się, że mignęła mu twarz tamtego w drzwiach. Wtedy ojciec siadał przed pianinem, otwierał nuty i na swój cichy sposób grał 'Temat z Trzeciego Człowieka'. Śniłem wtedy o echu kroków w uliczkach i wielkim, zielonym cieniu, który widziałem kątem oka. Za każdym razem, gdy słyszałem tę melodię miałem uczucie, jakby ktoś obserwował mnie z ukrycia.

Lawrence English \ Perpetual \ ice, hydrophones, sound \ 2010 \ kurator: Paweł Kulczyński

Change. The one certainty in the everyday.
The uniting concept on a spectrum of mundane to radical.
An infinite and inaccessible scale of occurrences without measure.
Fragility of the moment.

L.E.

Praca Pawła Kulczyńskiego składa się jedynie z aspektu audio, przybierając formę jednoosobowej, 8 kanałowej "kapsuły" odsłuchowej w małym pomieszczeniu, do którego transmitowane są odgłosy pobliskiej ulicy. Kompozycja ulega przeobrażeniom w czasie rzeczywistym, a treść tych przekształceń zależna jest od warunków atmosferycznych, pory dnia i natężenia ruchu ulicznego. Instalacja dotyka zagadnień wrażliwości i ogniskowania uwagi na detalach codziennego środowiska akustycznego.

otwarcie 23 września (czwartek), godz. 18.00, NoLocal, Sławkowska 14, Kraków

Praca "Pass|ed" Anny Zaradny, otwierająca cykl wystawienniczy ramach projektu Fragile Boredom, przybiera raczej charakter environmentu niż klasycznej ekspozycji. Można o niej mówić także w kontekście fluxusowych eksperymentów lat. 60 – utworów, które łączyły wizualność, procesualność i dźwięk. Przykładem może być  „Dream House” („Dom Snów”) La Monte Younga i Marian Zazeel (1962) – fluxusowa instalacja odtwarzana nieprzerwanie i doświadczana jako organizm żyjący swoim własnym życiem, według swoich własnych praw.

abc \ Łukasz Jastrubczak